Autyzm a zespół Pradera-Williego

[ostatnia aktualizacja 22.12.2012]

Autyzm a zespół Pradera-Williego

Osoby z zespołem Pradera-Williego już jako małe dzieci przejawiają specyficzne zachowania: sztywno trzymają się ustalonych rytuałów; chętnie wybierają wcześniej znane zabawki, nawet jeśli bawiły się nimi od dłuższego czasu; dopóty mają trudności z przerwaniem rozpoczętej wcześniej czynności (np. kolorowania rysunku, układania klocków itp.), dopóki nie „dojdą do końca”; nalegają na powtarzalność codziennych czynności i ich „właściwe” wykonanie (np. ubranka zdjęte wieczorem muszą być ułożone w określonej kolejności w ustalonym miejscu, napoje w domu piją tylko ze swojego kubka itp.). Zachowania kompulsywne nie ograniczają się więc jedynie do odżywiania i obsesyjnego zainteresowania jedzeniem. Co więcej, wiele  wskazuje na związek pomiędzy nasileniem obsesji dotyczących jedzenia (takich jak natrętne poszukiwanie artykułów spożywczych, natarczywe dopytywanie o porę i skład posiłków, pilnowanie tego, co do jedzenia dostają inni itp.) a innymi formami zachowań zrytualizowanych. Im silniejsze zaniteresowanie jedzeniem, tym więcej zaburzeń zachowania należy się spodziewać w innych dziedzinach życia.

Osoby z PWS doświadczają też zwykle trudności w przystosowaniu się do życia społecznego oraz w zrozumieniu cudzych zachowań i intencji.

Objawy te przypominają problemy spotykane u dzieci z zaburzeniami autystycznymi. Z tego powodu zespół Pradera-Williego coraz częściej zaliczany bywa do tzw. „spektrum autystycznego”. Oczywiście, chorzy z zespołem rzadko kiedy wykazują klasyczne objawy autyzmu: same uczą się mówić (choć mowa jest opóźniona), mają świetny kontakt z rodzicami, nie brakuje im też zazwyczaj poczucia humoru. Niemniej jednak terapie stosowane u dzieci autystycznych mogą być pomocne w ograniczaniu rytualistycznych form zachowania.

Szczególne ryzyko wystąpienia zaburzeń autystycznych mają chorzy z disomią matczyną.

_________

Opracowanie: Maria Libura, na podstawie książki „Moje dziecko ma zespół Pradera Williego. Jak mogę mu pomóc?", która jest dostępna w zakładce Stowarzyszenie, Publikacje